خانه بر آب

قصهء شب !

2006-01-04T08:45:00.000+03:30

دیشب یه ماجرای جنایی پلیسی داشتم . شیفت شب بودم . ساعت 3 زنگ زدن که برم یه خانمی رو برسونم دارآباد . رفتم سراغ آدرس و از یه خونه ای که هنوز از توش صدای ساز و آواز می اومد , یه دختر خانمی با هفت قلم آرایش اومد بیرون و سوار شد . به محض حرکت موبایلش زنگ زد . داشت با یکی جر و بحث میکرد و توضیح میداد که پای دوستش شکسته و بردنش بیمارستان و شکستگی خیلی وخیم بوده و بردنش اتاق عمل و خلاصه تازه از بیمارستان خلاص شده و داره میاد خونه . انگار مخاطب خانواده اش بودن . بعدش داشت توضیح میداد که توی بیمارستان استفاده از موبایل ممنوع بوده و واسه همین مجبور شده موبایلشو خاموش کنه . رسیده بودیم نزدیکیهای صدر که مکالمه اش تموم شد .
یه نگاه تو آینه بهش انداختم . بی خیال نشسته بود و اصلا عین خیالش نبود که این همه چاخان گفته . حدودا 20 سالش بود . احساس دلسوزی بهم دست داد و تصمیم گرفتم نصیحتش کنم . گفتم : مجبوری واسه مهمونی رفتان این همه دروغ بگی ؟ خانواده ات دلسوزت هستن و نگرانن .
با عصبانیت جواب داد : باید به شما هم توضیح بدم ؟
گفتم : فکر کن من خواهرتم . به صلاحت نیست که تو این سن تا این وقت شب مهمونی باشی . بیرون بمونی .
پوزخند زد و گفت : پس جنابعالی تا این وقت شب میتونین بیرون بمونین ؟
گفتم : من دارم کار میکنم .
با تمسخر جواب داد : من هم همینطور !!!!!
دیگه بریدم و ساکت شدم . رسیده بودیم نزدیکیهای آدرس. کوچه پسکوچه بود و سربالایی هم بود و سرعت خیلی کم بود . یهو یه زن و دو تا مرد جوون و یه پیرمرد عین جیمزباند پریدن جلو ماشین . اجبارا تزمز کردم و فوری درها باز شد و ما دو تا رو عین جوجه های لرزان کشیدن بیرون . اول فکر کردم دزدن و آماده شده بودم که بگم پول و ماشین و موبایبل و هر چی میخواهین رو ببرین و کاری به ما نداشته باشین . اما قبل از اینکه چیزی بگم یکی از پسرها یه کشیده خوابوند تو صورت دختره و شروع کرد بهش بدترین فحشها رو دادن . اون یکی هم شونه های منو گرفت و چسبوند به دیوار و داد زد : دست از سر خواهر ما ورمیداری یا ازت شکایت کنم ؟
اون خانمی که ظاهرا مادرشون بود اومد جلو و پسرشو زد کنار و گفت : کدوم جهنمی بردیش ؟ یالا آدرس بده !
10 دقیقه طول کشید تا با ترس و بریده بریده حالیشون کردم که من رانندهء آژانسم و اولین باره دخترشونو میبینم . دخترهء بی پدر مادر هم هیچی نمیگفت و اصلا حرفهای منو تائید نمیکرد . بالاخره زنگ زدیم دفتر آژانس و اونها تائید کردن که من راننده ام . حالا گیر داده بودن که آأرس اونجایی که دخترشونو سوار کردم بدم بهشون .
تا اون موقع دیگه خودمو پیدا کرده بودم . محکم گفتم که نمیتونم و برام مسئولیت داره . آدرس دفتر آزانسو دادم و گفتم اگه موردی هست با اونجا تماس بگیرن .
خلاصه وقتی خلاص شدم و راه افتادم یه نفس راحتی کشیدم . ساعت نزدیک 6 بود . نزدیکیهای خونه که رسیدم تازه یادم افتاد که کرایه مو نگرفتم !
به مامان هیچی نگفتم . طفلک با این اعصاب ناراحتش اصلا طاقت این چیزها رو نداره . منتظرم مسعود از کلاس برگرده , زنگ بزنم بهش و یه درددل مفصل .

مشهد

2005-12-14T09:54:00.000+03:30

آخرین باری که مشهد بودم حدود ده سال قبل بود . خیلی وقت بود که دلم هوای مشهدو کرده بود , ولی یا جور نمیشد یا همتشو نداشتم . امسال خیلی بیشتر از همیشه دلم هوای مشهدو کرده . دیشب با دل گرفته زنگ زدم به مسعود . کلی براش درددل کردم و آخرش هم گفتم که هوای مشهد دارم . همین الان زنگ زد . گفت 1 ساعت دیگه پرواز داره و میاد تهران . واسه عصر هم بلیط جور کرده که 3 تایی بریم مشهد . من و خودش و مامان . دیشب بعد از تلفنی که با مسعود داشتم زنگ زده به دوستش و اون بنده خدا از دیشب تا حالا کلید کرده روی کامپیوترها تا بالاخره تونسته 3 تا بلیط جور کنه که دو تاش مال یه پروازه و سومی توی یه پرواز دیگه ست !از همه جالبتراینکه اون دوستش که توی هواپیماییه و بلیطهای ما رو جور کرده هنوز نتونسته برامون بلیط برگشت بگیره . در نتیجه تا اطلاع ثانوی مشهدیم ! امیدوارم مجبور نشیم با اتوبوس برگردیم .
خدایا ممنونتم . ممنونم که داری منو میفرستی مشهد و توی این وانفسا برامون بلیط جور کردی , و ممنونم که مسعود رو بهم دادی . این نعمت آخریت خیلی جای شکر داره . از من نگیرش .

هوا

2005-12-10T10:54:00.000+03:30

دیروز یه مسافر برده بودم حوالی راه آهن . وقتی برگشتم حالم بد شد و با نفس تنگی رفتم زیر سرم . یه اسپری مخصوص آدمهای آسمی بهم دادن که هر موقع نفسم تنگ شد استفاده کنم . خوب شد نمردم وگرنه جوونمرگ میشدم !!!!!!!!
--------------------------
اسم جوونمرگ اومد یاد اون بدبختهایی افتادم که در جریان سقوط هواپیما مردن . چقدر دردناک بود . اشکمو درآورد . خدا رحمتشون کنه و به بازمانده هاشون صبر بده .

جارچی

2005-12-08T10:25:00.000+03:30

بالاخره عضو جارچی شدم !از خیلی وقت پیش , یعنی همون موقعهایی که تازه وبلاگ مینوشتم دوست داشتم برم تو جارچی اما وقت و امکانش نبود . حالا امکانش پیش اومد و اینکارو کردم و فکر میکنم کار جالبی باشه .

آژانس

2005-12-02T00:10:00.000+03:30

یه کار خیلی خیلی جالبی رو شروع کردم : اینجانب رانندهء آژانس شدم !
تو روزنامه آگهیشو دیدم . نزدیک خونه مون هم هست . تعدادی خانم مقید و محجبه با ماشین مرتب برای سرویس به خانمها و خانواده ها مورد نیاز است .
رفتم و صحبت کردم و خوشبختانه هم ماشینم مرتبه و هم به اندازهء مورد نیاز برای اونها محجبه هستم . خلاصه شروع کردم .
مامان اولش خیلی مخالف بود ولی مسعود تلفنی باهاش کلی حرف زد و راضیش کرد .
قرار نیست برم توی محل آژانس و منتظر بمونم . من تو خونه میمونم و هر موقع موردی پیش بیاد که خانم تنها یا خانواده باشه , و نوبت من هم باشه , بهم زنگ میزنن و من میرم . شکر خدا که تهرانو خوب بلدم و لنگ آدرسها هم نمیشم . فقط اشکال این کار اینه که شیفتهاش گردشیه و هر سه هفته یکبار شیفت شب می افته به من . نگران اینم که یه زن تنها که ساعت 2 نصفه شب داره برمیگرده خونه ممکنه هر جور جونوری باشه . خدا کنه مشکلی پیش نیاد .
راستی , اینجا صاحب آژانس یه پیرمرد موجه و متینه و وقتی مدارکمو دادم دستش بهش آروم گفتم که نمیخوام کسی بدونه من جدا شدم . سرشو تکون داد و بعد فتوکپی صفحات دوم و سوم شناسنامه مو پس داد و فقط صفحهء اولشو گذاشت تو پرونده . خدا کنه تا آخر کسی نفهمه .

نظر خواهی

2005-11-30T05:18:00.000+03:30

امروز سیستم نظر خواهی وبلاگمو فعال کردم .
دیگه بعد از چهار سال و چند ماه فکر میکنم اینجا جای امنیه و میشه توش راحت بود . برای اولین بار دلم میخواد بدنم که نظر دیگران در مورد نوشته های من چیه . حتی برای اولین بار دلم میخواد بدنم که این وبلاگو چند نفر میخونن . فقط نمیدونم چه جوری باید کنتور بذارم !

دف

2005-11-26T09:09:00.000+03:30

دیشب یه چیز خیلی جالبی پیش اومد . با مامان رفته بودیم یه مهمونی زنونه . اونجا من دف زدم و یه خانمی اومد پیشنهاد کرد که برم تو یه گروهی که توی این مجالس دراویش و اینها برای خانمها موسیقی عرفانی اجرا میکنن . به نظرم خیلی جالب اومد . شماره تلفنمو بهش دادم و قرار شد خبرم کنه .

باز هم استعفا

2005-11-20T11:12:00.000+03:30

سر کار رفتن من به ده روز هم نرسید . بعد از چند روز که مدارکم تکمیل شد و بردم , به محض اینکه فهمیدن من بیوه ام رفتارها و نگاهها عوض شد . درست مثل اینکه یه تیکه گوشت خوشمزه و بی استخونو انداخته باشی جلوی یه مشت گربهء ولگرد گرسنه . فکر کنم روز هفتم یا هشتم بود که بریدم . سر یه پسرهء جعلنق که میخواست دعوتم کنه پارتی داد زدم و هر چی از دهنم دراومد نثارش کردم و بعدش هم کیفمو ورداشتم و اومدم بیرون و دیگه هم برنگشتم . حتی از خیر حقوق اون چند روز هم گذشتم و دیگه حاضر نیستم پامو بذارم اونجا . شاید این نوع برخورد غلط باشه . شاید بهتر این باشه که من با اجتماع کنار بیام . اما دیگه طاقت ندارم ساکت بمونم و تماشا کنم که به خاطر اینکه روزی با عشق ازدواج کردم و بعد طلاق گرفتم , اینطور تحقیرم کنن و فکر کنن که من یه لقمهء آماده ام .

منشی

2005-11-14T14:21:00.000+03:30

دارم میرم سر کار . منشی یه شرکتم . حقوق و مزایا مزخرف . ساعت کاری تا دلت بخواد ! ولی من راضیم . دیگه از بیکاری داشتم دق میکردم . الان دو روزه رفتم . کار زیاده و اصلا وقت سر خاروندن هم ندارم . اما شبها از اینکه تا سرمو میذارم رو بالش خوابم میبره حظ میکنم .

خواستگار !

2005-11-07T04:05:00.000+03:30

تو پارک نشسته بودم و طرح میزدم . یه خانم میونسال نشست کنارم و کلی در مورد کارم سوالهای بیربط پرسید . حوصله ام سر رفته بود ولی با خوشرویی جوابشو دادم . بعد دو ساعت در مورد خانواده اش سخنرانی کرد و آخر سر اجازه خواست که برای پسرش بیان خواستگاری .شوخیم گل کرده بود . زل زدم تو صورتش و با جسارت گفتم : پسرتون حاضره با یه بیوه زن عروسی کنه ؟
جا خورد . با من من گفت : شما که گفتین مجردین .
گفتم : خوب بعله مجردم . شما از من پرسیدین که ازدواج کردم یا نه و من هم فقط بهتون گفتم که مجردم .
طلبکار گفت : خوب اگه از اول راستشو میگفتین , نه وقت خودتون تلف میشد , نه من .
با خونسردی گفتم : به هر حال اگه کاملا مجرد هم بودم , شما وقتتونو تلف کرده بودین چون من هرگز با مردی که مامانش توی پارک براش زن پیدا کنه ازدواج نمیکنم .
بلند شد و با عصبانیت گفت : گربه دستش به گوشت نمیرسه میگه پیف پیف بو میده ! دلت هم بخواد ! با لبخند رفتنشو بدرقه کردم . دیگه کم کم دارم عادت میکنم که بیوه زن یه چیزی تو مایه های جذامیه و هیچ نوع حقی نداره . اما دیگه این موضوع آزارم نمیده .

کلاس نقاشی

2005-10-29T18:15:00.000+03:30

رفتم کلاس نقاشی ثبت نام کردم . معلمم یه پسر خیلی جوونه که امسال پیش دانشگاهیشو تموم کرده . ولی چه شاهکارهای خلق کرده و میکنه . خدا کنه بتونم به یه جایی برسم . فعلا که دو جلسه رفتم و خیلی جذابه .

ناکامی شغلی !

2005-10-19T08:23:00.000+03:30

از مهدها هیچ خبری نشده . دیروز رفته بودم قدم بزنم . رسیدم جلوی یکی از مهدها و رفتم تو . مدیرشون گفت که اعلام کردن کلاس موسیقی دارن ولی استقبال نشده . احتمالا تابستون ممکنه استقبال بشه و حتما خبرم میکنن . فکر کنم از این راه هم به نتیجه نمیرسم .

مهد کودک

2005-10-10T22:27:00.000+03:30

رفتم به چند تا مهد کودک سر زدم و پیشنهاد کردم که برم به بچه های اونجاها موسیقی درس بدم . فکرش مال مسعود بود و به نظرم خوب اومد . بچه ها تنها موجودات بی آزار دنیا هستن که میشه بدون ترس بهشون نزدیک شد و تا جایی که آدم دلش میخواد بهشون میشه محبت کرد . فعلا همه شون شماره تلفن گرفتن و گفتن که تماس میگیرن . خیلی مشتاقم که کار کنم . درآمدش مهم نیست چون شکر خدا مشکل مالی ندارم . فقط محتاج خود کار هستم . خدا کنه زودتر زنگ بزنن .

فیلمبرداری

2005-10-02T00:01:00.000+03:30

بی حوصله و بیکار نشسته بودم تو خونه . یکی از دوستهام زنگ زد و یه پیشنهاد کاری داد : فیلمبرداری از یه مجلس جشن .
گفتم من دوربین درست و حسابی ندارم .
گفت تولد یه بچه ست و یه جشن کوچیکه و با هندی کم هم میشه کارو راه انداخت .
گفتم حال و حوصلهء جشن و مهمونی و بزن و بکوب ندارم .
گفت تولد بچه که دیگه این حرفها رو نداره !
بدم نیومد که برم . به نظرم اومد که ممکنه حال و هوام عوض بشه . گفته بودن ساعت 9 برم و من حساب کردم که فوقش ساعت 11 تموم میشه و برمیگردم خونه . نشون به اون نشون که دخترک دوساله ای که تولدش بود تازه ساعت نه و نیم رفت چرت بزنه و ساعت دوازده تازه بیدارش کردن و مرتبش کردن که بیاد شمعها رو فوت کنه ! بین این ساعتها هم تنها چیزی که نبود , حال و هوای تولد یه بچه بود . فقط عرق خوردن و قهقهه زدن و پاپیچم شدن که چرا مانتو و روسریمو در نمیارم . وقتی رسیدم خونه ساعت 2 بود . مامان بیدار مونده بود و کلی نگران شده بود . خودم هم به جای اینکه حالم بهتر بشه , بدتر کلافه و عصبی شده بودم . تازه دوست گرامیم که این مجلس رو برام پیدا کرده بود , محض بازار گرمی اظهار لطف کرده و فرموده بودند که من ارگ هم بلدم بزنم و اونها هم یه ارگ زوار دررفته جور کرده بودن و انتظار داشتن که من براشون نوازندگی هم بکنم . وقتی هم نکردم , کلی بهشون برخورد و برام قیافه گرفتن . آخر شب هم که یه پسرهء مست بی سر و پا که برادر مامان بچه بود اومد تا دم ماشین که مثلا منو راه بندازه و با لبخند کریهش شماره تلفنشو لطف کرد وکلی وراجی راجع به روشنفکر بودن هنرمندها و اظهار امیدواری که بزودی بهش زنگ بزنم تا باب دوستیهای خوب آینده باز بشه . لابد منظورش از روشن فکر بودن هنرمندها این بود که بنده به هر مردی که نزدیکم بشه با لبخند میگم خوش اومدین ! وقتی با اون چشمهای نفرت انگیزش زل زده بود تو صورتم دلم میخواست جیغ بکشم . برای اینکه زودتر از شرش خلاص بشم کاغذ شماره رو گرفتم و در ماشینو کوبیم به هم و تا حرکت کردم جلوی چشم خودش کاغذو از پنجره پرت کردم بیرون .
برای اولین بار از اینکه این رشته رو خوندم و وارد محیط هنر شدم بیزارم . انگار افکارم برای این محیط اصلا روشنفکرانه نیست !

مسعود رفته

2005-09-29T10:40:00.000+03:30

مسعود باز هم رفت . دلخوشیم اینه که این ترم آخرشه و این بار که برگرده دیگه قرار نیست بره .این خوشحالی کمی نیست . اما آسمون آبی این خوشحالی رو ابرهایی تیره کرده . حالا من دیگه نزدیک مسعود نیستم , اما دختر خانم چشم آبی نزدیکشه ! میترسم این بار که برمیگردن , دیگه مسعود داداش من نباشه . تحمل یه از دست دادن دیگه رو ندارم .

یتیم

2005-09-11T14:39:00.000+04:30

یکی از دوستهام که خیلی وقت بود ازش بیخبر بودم زنگ زد و گفت که داره با چند تا خانم دیگه هفته ای یکروز میره پرورشگاه برای قصه گفتن . به نظرم خیلی کار جالبی اومد و پیشنهاد کردم که من هم برم . چند روز قبل رفتیم , برای اولین بار . همونطور که فکر میکردم خیلی جالب بود . ک.چولوهلی معصوم محبت ندیده , دورمون حلقه میزنن و ما بهشون خوراکیهایی رو که بردیم , میدیم , و بعد در حالیکه اونها مشغول خوردن خوراکیها هستن , براشون کتاب قصه میخونیم .
آخرش که میخواستم بیام , یه دختر کوچولوی شش ساله محکم بغلم کرد و گفت : من شما رو خیلی دوست دارم ,
چون شبیه مامانم هستین .
بعدا که اومدیم بیرون مربیشون گفت که اون هرگز مامانشو ندیده , چون وقتی پنج روزه بوده گذاشتنش سر راه . این تصویر ذهنی مامانشه که شبیه من بوده .
تمام طول راه رو در موردش فکر کردم . واقعیتی که آژارم میده اینه که اون هم بطور خاصی شبیه تصویر ذهنی من از دختریه که هرگز نداشتم . چطوری میشه گفت که من هم یتیمم ؟ اون یتیمها پدر و مادر ندارن , و من فرزند !

دختر خانم چشم آبی

2005-08-23T07:58:00.000+04:30

جمع کوهمون سه نفره شده . یه دختر خانم قد بلند چشم آبی بهمون اضافه شده . از همکلاسیهای مسعوده که خونه شون تهرانه . مودب و باشخصیته . ولی ناخودآگاه ازش خوشم نمیاد . همش دلم میخواد دچار یه اشتباهی بشه و نمیشه . فکر میکنم اسم احساسم حسادته . هیچوقت فکر نمیکردم دچار حس خواهر شوهر گیری بشم . بیشترین چیزی که آزارم میده این نیست که اون از من قشنگتر و خوش هیکلتر و جوونتره و داره مهندس میشه و اطلاعات و معلوماتش در خیلی زمینه ها از من بیشتره . اونچه که منو اذیت میکنه , توجه مسعود به اونه . خیلی احمقانه ست . من که نمیخوام زن داداشم بشم ! ارتباط ما دو نفر با مسعود دو تا چیز کاملا متفاوته که هیچ منافاتی با هم نداره .تازه مسعود فعلا فقط اونو به عنوان دوست و همکلاسش معرفی کرده , نه هیچ چیز دیگه ای . اما حس زنونهء من میگه که موضوعی بیشتر از یه دوسیتی ساده در بینه . میترسم . میترسم که روزی این دخترک , تنها آدم باقی موندهء زندگیمو از من بگیره .

نماز

2005-08-05T09:36:00.000+04:30

دوباره دارم نماز میخونم . با خدا آشتی کردم . دیگه فکر نمیکنم که اونچه در زندگی من اتفاق افتاده ظلم بی حسابی بوده که من لایقش نبودم . دیگه همش نمیشینم فکر کنم به اینکه چرا هفت سال از زندگیم رو , عشقم رو , احساسم رو , به پای مردی ریختم که لیاقت حتی یک سر سوزنشو نداشت و منو در 32 سالگی تنها گذاشت و پشتمو خالی کرد . خودمو سرزنش نمیکنم که همون روزهای اول یعنی تقریبا دو سال بعد از شروع زندگی مشترکم , وقتی اولین تردیدها نسبت به عشق و صداقت احسان در وجودم جوانه زد , چرا تکلیفمو با خودم معلوم نکردم و چرا این همه مدت عمر و جوونیمو در سکوت کامل هدر دادم .
اون چیزی رو که گذشته , فقط به چشم تجربهء تلخی نگاه میکنم که میتونه چراغ راه آینده باشه .
دوباره قبول دارم که خدا هست , مهربونی هست . هر چند که هنوز شک دارم که آیا عشق هم هست یا نه .ولی به یه چیز مطمئنم : زندگی وجود داره و من هنوز توان اینو دارم که با دستهای خودم بسازمش .

کلاس

2005-07-28T23:00:00.000+04:30

جناب آقای مسعود خان در راستای اهداف برگردوندن مهتاب به زندگی, برام برنامه های متنوعی تدارک دیده به این شرح :
روزهای زوج :
8 تا 10 کلاس آیروبیک , 10 تا 12 استخر , 12 تا 4 نهار و استراحت و سر و کله زدن با ایشون , 4 تا 6 کلاس سفالگری , 6 میان دم کلاس دنبالم و بعدش هر نوع علافی که پیش اومد تا 12 شب !
روزهای فرد : 9 تا 11 کلاس طراحی , 12 تا 1 کلاس زبان خصوصی در منزل , 1 تا 4 نهار و استراحت , 4 تا 7 مطالعه ( خوشبختانه نوع مطالعه آزاده و فقط حق ندارم کتابهای صادق هدایت بخونم !) 7 تا 9 پارک و پیاده روی در معیت ایشون , و 9 تا 11 شام و حرف زدن با مامان و تلویزیون
جمعه : 5 تا 12 کوه , بعد از ظهر هم آزاد و در اختیار خودم !
جای تعجبه که در هفته یک نصفه روز رو در اختیار خودم گذاشته . اولین جمعه ای که رفتیم کوه به زور منو برد دارآباد و همونجایی که همیشه قبلاها با احسان میرفتم . هر چی اصرار کردم بریم یه جای دیگه قبول نکرد . گفت باید بیایی که ببینی اونجا همون کوهه و همون رودخونه و همون قهوه خونه , و هیچی عوض نشده . وقتی رفتم , دیدم واقعا راست میگه . همه چیز همونه , حتی خودم ! انگار کم کم دارم باور میکنم که اتفاق مهمی نیفتاده .
فکر نمیکنم کسی غیر از مسعود میتونست مهتاب کسل و افسرده رو مجبور کنه که در طول هفته این همه برنامه واسه خودش داشته باشه .

مسعود برگشته

2005-07-07T13:39:00.000+04:30

مسعود برگشته و با خودش یه دنیا شور و نشاط و انرژی آورده . مثل همیشه .
این بار برگشتن مسعود برای من مساوی بود با برگشتن زندگی . تنها مرد قابل اعتماد و قابل اتکای زندگیم برگشته . یادم میاد موقعی که مسعود به دنیا اومده بود بهش حسودیم میشد . بهانه میگرفتم و به مامانم نق میزدم که من هم میخوام شیرمو تو شیشه بخورم و میخوام شبها بغل تو بخوابم . همش فکر میکردم که مامان بابام با داشتن دو تا دختر گل چرا دوباره بچه دار شدن . یه بار فکر کنم تقریبا سه چهار ماهش بود . تو اتاق داشت گریه میکرد و مامان داشت ظرف میشست و به من گفت که پستونک مسعودو بذارم دهنش . با سستی و بیحوصلگی رفتم تو اتاق . پستونکو ورداشتم اما بازیم گرفته بود و نمیذاشتم بگیردش . میبردمش جلو و تا میومد بگیردش , میکشیدمش بیرون . انگار از عر زدن مسعود خوشم می اومد . یه بار که پستونکو برده بودم دم دهنش , یهو یه دست کوچولو محکم انگشتمو چسبید و من ناخودآگاه پستونکو ول کردم و مسعود شروع کرد به مک زدن . بعد از چند ثانیه , مک زدنو رها کرد و همونطور که دستمو سفت چسبیده بود , لبخند زد . پاک و معصومانه . حس کردم انگار یه خورده دوستش دارم . من هم بهش لبخند زدم . بعد با دهنم براش صدا درآوردم . هیجان زده شد . دست و پا زد و بلند خندید . دست کوچولوشو گرفتم و ناز کردم و بعد برای اولین بار ماچش کردم .
اون موجود نحیف و بی پناه اونروز که تا مدتها فقط به مراقبت احتیاج داشت , مدتهاست که شده محبوبترین و مهمترین آدم زندگی من . آدمی که بلده از مهتاب بی پناه و نحیف امروز چه جوری مراقبت کنه و بخندوندش و برش گردنه به زندگی .
نمونه ای از بازیهای چرخ روزگار ...

مردن

2005-06-27T11:19:00.000+04:30

مردن امر ساده ایست
و از زندگی کردن بسیار آسانتر است
تمام خفقان مرگ
در مقابل یک شک
در مقابل یک حرص
در مقابل یک ترس
درمقابل یک کینه
در مقابل یک عشق
هیچ است
مردن امر ساده ایست
و در مقابل خستگی زندگی
چون سفری است که در یک روز تعطیل میکنیم
و دیگر هرگز
بازنمیگردیم

تنهایی

2005-06-17T05:20:00.000+04:30

اگه از ترس حرف مردم نبود و مامان میذاشت , چمدونمو میبستم و چند ماه میرفتم یه شهرستان دور , اصلا یه کوره ده . دلم میخواد هیچ آشنایی رو نبینم . تلفن جواب ندم . اینترنت نداشته باشم . روزنامه نخونم . دلم میخواد برم یه جایی که خودم باشم و خدا .

استعفا

2005-05-26T10:18:00.000+04:30

استعفا دادم . دیگه طاقت نداشتم . از نگاههاشون , اظهار لطفهاشون , دعوتهاشون , حالم داشت به هم میخورد .
از اینکه وقتی شبها دیر کارم تموم میشد و دیر میرسیدم خونه , مامانم با نگرانی میگفت که یه بیوه زن جوون نباید این موقع برگرده خونه چون مردم براش حرف درمیارن , و من میدونستم راست میگه ,
از اینکه همهء دوستهای متاهلم نمیخوان من برم خونه شون که مبادا شوهرشون به هوس بیفته , و خودم هم حس میکنم که طرف واقعا به هوس می افته ,
از اینکه حتی مهرناز که خواهرمه میترسه که منو با شوهرش تنها بذاره ,
واقعا دلم میخواد استفراغ کنم .
حس میکنم پناه بردن به کار مسکن خوبی برای فراموشی نبوده . من اشتباه کردم . چون سنگینی کار بیشتر خوردم کرد .
روزهای تنهایی و بیکاری شروع شده . صبحها تا جایی که میتونم میخوابم و شبها هم تا حد ممکن بیدار میمونم . دلم تنهایی میخواد .

اولین تجربه

2005-04-06T07:17:00.000+04:30

اولین تجربهء بیوه بودن اینه : همهء مردها سعی میکنن به آدم نزدیک بشن و همهء زنها تلاش دارن که از آدم فاصله بگیرن . بیخود نیست که خیلی اززنهای بیوه به دام می افتن و اسیر فساد میشن . تنهایی آدمو ذله میکنه . آدم وقتی تنها میمونه و هیچ موجود همجنسی هم حاضر نیست به آدم نزدیک بشه , احتمال داره که بلغزه و به دام یه غیر همجنس بد طینت بیفته . تنها علتی که ممکن نیست من دچار این دام بشم اینه که وقایع زندگیم باعث شده یه بی اعتمادی مطلق نسبت به موجودی به نام مرد در من رشد کنه که فکر کنم تا آخر عمرم به هیچ مردی اعتماد نخواهم کرد . احساس میکنم که همهء مردها موجودات خبیث و دروغگویین که برای رسیدن به اهدافشون حاضرن هر دروغی بگن و به هر حربه ای متوسل بشن . از همه شون بیزارم . البته با عرض معذرت از مسعود ! نمیدونم چرا هیچوقت اونو مرد به حساب نمیارم و همیشه فکر میکنم یه پسر بچه ست !

پناه

2005-03-14T18:16:00.000+03:30

باز هم پناه بردم به کار . دارم بی وقفه کار میکنم . برای فراموشی مسکن خیلی خوبیه .

جدایی

2005-02-26T07:26:00.000+03:30

من مطلقه ام . یه بیوه زن ! هنوز هم این اسم برام خیلی ثقیله . برعکس اونچه که فکر میکردم نه احساس آزادی میکنم , نه رهایی و نه راحتی . راضیم . از کاری که کردم پشیمون نیستم . اما هر چند که ظاهرا سرمو بالا نگه داشتم و میخوام به همه بگم که هنوز سرپا وایستادم و زمین نخوردم , هر چند که غرورم سربلند وایستاده و نمیذاره ضعف نشون بدم , اما واقعیت اینه که شکسته ام . شکسته تر از هر زمان دیگه .
اینجا تنها جاییه که میتونم اینو بگم . هنوز دوستت دارم احسان , بی شرف هنوز هم وقتی یاد حرفهای عاشقانهء شیرینت می افتم دلم میلرزه . هنوز هم وقتی به ادامهء زندگی بدون تو فکر میکنم دلم میگیره .
اما تو راهی غیر از این نذاشته بودی . باید عادت کنم . انسان موجود مقاومیه . انسان قدرت سازگاری زیادی داره و میتونه خودشو با شرایط مختلف تطبیق بده . من هم میتونم . حتما میتونم .

دادگاه

2004-12-15T01:38:00.000+03:30

از این مراحل اداری مزخرف حالم داره به هم میخوره . همه چیز انجام شده . در مورد همه چیز توافق کامل داریم . داور معرفی کردیم , جلسات تشکیل شده , پرونده کامله , اما قاضی مزخرف داره الکی لفتش میده . داره نصیحنمون میکنه . دلم میخواد بزنم تو صورتش و بگم مرتیکه من نمیتونم با مردی که رفته زن دوم گرفته و این همه مدت فریبم داده حتی یک ساعت هم زندگی کنم . خسته شدم . دلم میخواست بچه بودم .

هوو !

2004-10-19T11:39:00.000+03:30

زنک بهم زنگ زد . خودش , و با کمال پررویی . گفت که بیشتر از دوساله که صیغهء احسانه . که حالا فرزندی در راه دارن و اون دیگه از این زندگی مخفیانه خسته شده و دلش میخواد در این روزهای سخت " همسرش " – روی کلمهء همسر تا میتونست تاکید میکرد – همراهش باشه و تنهاش نذاره . گفت که احسان هم همینو میخواد اما روش نمیشه به من بگه و اون این کار سخت رو قبول کرده . هر چند که از لحن حرف زدنش به نظر می اومد که اینکار نه تنها براش سخت نیست , بلکه داره ازش لذت هم میبره . عذرخواهی کرد که مجبور شده وارد زندگی من بشه , اما خوب کار دله و عاشقی دست خود آدم نیست . حالا که پیش اومده , بهتره وجود همدیگه رو بپذیریم و با هم کنار بیاییم تا بتونیم با آرامش زندگی کنیم .
به احسان که گفتم , دقیقا میدونست که این تلفن شده . نه شوکه شد و نه تعجب کرد و نه انکار . تنها چیزی که به حرفهای اون زنیکه اضافه کرد این بود که هنوز هم مثل روز اول منو دوست داره و این ماجرا چیزی از ارج و قرب من کم نکرده . منتها با وجود بچه , باید قبول کنم که اون دیگه نمیتونه مثل سابق همیشه کنار من باشه و مجبوره به اونها بیشتر سر بزنه واتفاق وحشتناکی هم نیفتاده , چون شرعا و قانونا یه مرد میتونه چند تا همسر داشته باشه و اون زنیکه – مرجان – اونروز که من اومدم خونه و دیدمشون خیلی صبوری کرده که هیچی به من نگفته با اینکه همسر احسان بوده و من حق هیچ اعتراضی نداشتم و .....
دلم میخواست بهش بگم دل آدم بیشتر از یه عشق جا نداره . پس لطفا چرند نباف که هنوز هم عاشق منی .
دلم میخواست بگم که آشیانهء عشق من , اونی که تو برام ترسیم کرده بودی , نمیتونه با حضور یه زن دیگه پابرجا بمونه .
میخواستم ازش بپرسم که تو , همون احسان روشنفکر و اصول گرا و مدافع حقوق زنانی که توی دانشگاه همیشه دست مشت کرده ات رو به آسمون بود و شعار میدادی و سخنرانی میکردی ؟
تو احسان , همونی هستی که معتقد بودی اصول دینی باید همگام با زمان متحول بشه و چیزهایی مثل قانون ارث زن و تعدد زوجات و این قبیل چیزهایی که مناسب زمان حال نیستن , تغییر کنه ؟
تو واقعا خودتی احسان ؟
خیلی حرفها داشتم که بگم , اما هیچکدومشو نگفتم . این دفعه حتی منتظر اومدن صبح هم نشدم . همون موقع لباس پوشیدم و راه افتادم . با عزم راسخ .
الان یکماه بیشتره که خونهء مامانم . باز هم تلاشهای خانواده ها برای آشتی , باز هم نازکشی , لج و لجبازی و از اینجور بچه بازیهای لوس .خاله زنک بازی , نصیحت , زندگی هشت ساله تو ول نکن , جا رو واسه اون زنیکه خالی نکن , اون موقته و تو دائمی هستی , زن بیوه در اجتماع فلان و بهمانه , مرد بالای سر آدم باشه بهتر از اینه که آدم تنها بمونه , و......
تصمیمم رو گرفتم . دیروز زنگ زدم و قاطع و مصمم بهش گفتم که حاضر به ادامه نیستم و میخوام طلاق بگیرم . اولش سعی کرد دوباره چرت و پرتهای شیرین به هم ببافه . بهش تشر زدم و گفتم که بهتره از این بازی دست ورداره . گفتم که نیازی به ترحم ندارم و اگه میخواد لطفی در حقم بکنه , بهتره هر چه زودتر اسمشو از روی من ورداره . قبول کرد , و حس کردم که بار سنگینی هم از روی دوشش برداشته شد . همونجا تلفنی توافقهامون رو کردیم و فردا قراره بریم دادگاه و دادخواست بدیم . احتمالا چون بچه هم نداریم ( شکر خدا ) کارها زود تموم میشه و من خلاص میشم . بعد از مدتها احساس سبکی و راحتی میکنم . دوباره خودمو پیدا کردم .

نمیدونم...

2004-08-08T03:33:00.000+04:30

نمیخوام ببینم , نمیخوام بشنوم , نمیخوام بدونم , نمیخوام بفهمم , نمیخوام فکر کنم .
دلم میخواد مغزم , هوشم برای همیشه از کار بیفته .
دلم نمیخواد وقتی احسانو بغل میکنم بفهمم که بوی عطر غریبه میده . عطری که حالا دیگه غریبه نیست . چون قبلا هم بوشو شنیدم . دلم نمیخواد وقتی کتشو ورمیدارم که بندازم روی جالباسی , ببینم که روی یقه اش یه تار موی خرماییه . موهایی که قبلا یکبار در تاریک روشن اتاق دیدمشون که روی شونه های برهنه ای ریخته بودن . دلم نمیخواد نصفه شب که از کنارم بلند میشه و میره دستشویی , وزوز خفهء صداشو بشنوم که داره با موبایل حرف میزنه . اما نمیتونم .
دلم میخواد باور کنم . دلم میخواد وقتی میاد خونه و با محبت بغلم میکنه و لبهامو میبوسه باور کنم که هنوز عاشقمه . دلم میخواد وقتی از آینده , از بچه هایی که خواهیم داشت , از خونهء بزرگتری که خواهیم خرید , و از روزهای خوبی که در راهن حرف میزنه , با کمال میل همه شو باور کنم . از ته دل باور کنم . اما نمیتونم .من خودمو گم کردم . نمیدونم چی هستم و چه هدفی دارم و به کجا میرسم . نمیدونم ....

مرگ

2004-06-15T15:11:00.000+04:30

مرا زنده زنده شمع آجین میکنند ,
مرا زنده زنده میکشند ,
و من نمیمیرم .
هر لحظه هزار بار فریاد میکشم ,
ای مرگهای حقیر و کوچک کجایید ؟
ای اعدام , تو را آرزو میکنم ,
ای ذبح گوشفندان , تو را میخواهم .
ای مرگ خوب ,
مرگ عزیز ,
ای مرگ بزرگ ,
ای مرگ نجات بخش ,دستهای من تو را میجویند .

یه دوست قدیمی

2004-04-19T08:35:00.000+04:30

امروز یه اتفاق جالبی افتاد . رفته بودیم واسه ضبط . یهو دیدم یه خانمی وارد شد که قیافه اش خیلی آشناست . هی نگاش میکردم که ببینم کجا دیدمش . اون هم هی نگام میکرد . یهو گفت : اسم شما مهتابه ؟ گفتم بعله . و همون موقع یادم اومد . نسرین همکلاس دورهء دبیرستانم بود .
کار اولش بود . قرار بود فقط توی چند تا فریم ظاهر بشه اون هم با نمای دور . اما خودش خیلی هیجان زده بود . انگار فکر میکرد این فیلم تبلیغاتی سی ثانیه ای بزرگترین فیلم هنری عصر حاضره و قراره دروازه های شهرت و رو به روش باز کنه . صد بار اشتباه کرد تا بالاخره کارگردان کات آخر رو گفت و ما یه نفس آخر کشیدیم .
بعد از ضبط یه خورده حرف زدیم . بعد از دیپلم دیگه از هم خبر نداشتیم و اون اصلا نمیدونست که من چی خوندم و چیکار کردم . من هم از اون خبر نداشتم . بلافاصله بعد از دیپلم عروسی کرده و بعد هم جدا شده و یه دختر ده ساله داره که پیش باباشه . حالا فکر میکنه با شرکت در این کار تبلیغاتی دیگه معروف میشه و آینده اش روشنه و ... تنها چیزی که در ذهنش بود , این بود که پولدار بشه , شوهر کنه , بره اروپا و خلاصه یه چیزهایی تو این مایه ها .
راستش اولش که شناختمش خیلی ذوق کردم . ناخودآگاه رفتم تو اون عالم بیخبری دوران دبیرستان و دوستیهای صاف و یکرنگ . اما بعدش حس کردم همه مون از اون دنیا خیلی فاصله گرفتیم , و همینطور هم از همدیگه . واقعا زمان چه بلایی سر آدمها میاره .

خونه

2004-02-26T00:08:00.000+03:30

برگشتم خونه . تلفنهای احسانو جواب نمیدادم و به بقیهء اهل خونه هم سپرده بودم که اگه زنگ زد بگن من نیستم . مامان و باباش با دسته گل و شیرینی بی خبر اومدن دم خونه و مامان دیگه روش نشد دعوتشون نکنه تو . نمیخواستم باهاشون روبرو بشم اما بالاخره شدم و بعدش هم زنگ زدن احسان اومد و ...هنوز هم دوستش دارم . وقتی چشمام افتاد تو چشمش اینو فهمیدم . واسه همین هم راضی شدم برگردم . اما هنوز هم از تختخوابم بدم میاد . هنوز هم ناامیدم . هنوز هم افسرده و سرگشته ام . هنوز هم به آینده امیدوار نیستم . نمیدونم چی میشه ...

کشف شدم !

2003-12-22T11:53:00.000+03:30

بالاخره لو رفتم !
نمیتونستم حدس بزنم که این شیطون منو از کجا پیدا کرده . دیشب از یکی از همکارهام که خورهء اینترنته پرسیدم که امکان کشف یه همچین چیزی چه جوریه . ( البته نگفتم که صفحهء کشف شده مال خودم بوده )
اون هم راههاش رو برام توضیح داد و تازه اون موقع بود که فهمیدم که احتمالا خاتون نازنین از روی لینکی که به وبلاگش دادم و گاهی خودم از اونجا میرفتم توی صفحه اش و مشخصات صفحهء منو کنتورش بهش داده , منو یافت کرده .
آخه من چه میدونستم کنتور از این کارها هم میکنه ؟
بالاخره بعد از نزدیک دو سال پنهان موندن کشف شدم .
ولی خوب ناراضی هم نیستم . کیف داره که یکی درددلهای آدمو بخونه . به هر حال هنوز هم کسی نمیدونه من واقعی کیه .

بی خانمان

2003-11-29T12:03:00.000+03:30

دلم گرفته
دلم گرفته
احساس بی خانمانی میکنم
زندگی توی خونهء مامان برام جهنمه .
نه اینکه مامانو دوست نداشته باشم یا اینجا از چیزی ناراحت باشم . اما این برگشتن , خیلی غم انگیزه .
انگار نه انگار که اینجا یه زمانی خونهء خودم بوده .
من دلم میخواد جیغ بزنم . آخه چرا باید زندگیم , عشقم و همه چیزم اینطوری بشه ؟ دارم دیوونه میشم ...

دلش بچه نمیخواد

2003-10-02T18:43:00.000+03:30

احسان دلش نمیخواد بچه دار بشیم ! همیشه فکر میکردم این منم که نمیخوام بچه دار بشم و احسان همیشه اصرار داشته که بشیم و من مخالفت کردم . ولی حالا که میگم میخوام , احسان هزار جور بهانه میاره . هنوز هم مهربونه . هنوز هم دوست داشتنی و سرشار از محبته . ولی میگه حالا وقت زیاد داریم . عجیب نیست ؟ سن هر دومون از سی گذشته وبیشتر از شش ساله داریم با هم زندگی میکنیم . من دلم یه جوجوی کوچولو میخواد که نفر سوم این زندگی باشه .

خدایا شکرت

2003-09-07T09:57:00.000+04:30

خدایا شکرت !
بعد از مدتها حس میکنم که دوباره همه چیز رو پیدا کردم . احسان رو , عشقمون رو , زندگیم رو .
بعد از مدتها مثل اون روزهای اول مهربون شدیم . دوباره برای هم همیشه وقت داریم . هر دومون داریم حسابی کار میکنیم که زندگیمونو بهتر بسازیم . باز هم وقتی خسته به هم میرسیم , کلی حرف برای گفتن داریم . اولش باورم نمیشد . اقلا یکماه طول کشید تا باور کردم که احسان دوباره همونی شده که میشناختم و عاشقش بودم و دلم میخواست یک عمر باهاش زندگی کنم . ولی بالاخره باور کردم . دوباره یافتن , چه نعمت بزرگیه . حتی از داشتن روزهای اول هم شیرین تر و بهتره .
دیشب رفته بودیم خونهء مهرناز . گلسا رو که بغل کردم و چلوندمش , بعد از مدتها دلم پرکشید واسه بچهء خودم .فکر میکنم دیگه موقعشه . خدا جونم چه کیفی داره مادر شدن ! بی طاقتم برای بغل کردنش , بوییدن و بوسیدنش , نوازش کردن و خوابوندنش . خدا کنه دختر باشه .

از حمید مصدق

2003-08-26T19:29:00.000+04:30

خواب رویای فراموشیهاست
خواب را دریابم
که در آن دولت خاموشیهاست
با تو در خواب مرا
لذت ناب هماغوشی هاست
من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها میبینم
و ندایی که به من میگوید
گرچه شب تاریک است
دل قوی دارسحر نزدیک است

کوه

2003-07-22T10:44:00.000+04:30

امروز رفتیم کوه . دیشب یهو یاد اون روزها افتادم و دلم واسه احسان تنگ شد . یه خورده زودتر اومده بودیم خونه و من هم یه خورده بیشتر از چند ماه گذشته تحویلش گرفتم . شام پختم و حرف زدیم . قرار کوه رو گذاشتیم . البته با یه خورده بی میلی . صبح هم انگار زیاد حوصله نداشت و خوابش می اومد , ولی بالاخره رفتیم . همون جای همیشگی . همون بالا توی اون قهوه خونهء چوبی .
از مسیر یال رفتیم بالا . به نفس نفس افتاده بودم . باورم نمیشد که یه روزی مثل غزال وحشی اینجاها رو میرفتم بالا . آخرهای مسیر دیگه بریده بودم که احسان دستمو گرفت . یهو انگار جون گرفتم . انگار خستگیم در رفت و تند تند رفتم بالا . بعد اون بالا نشستیم و پایینو تماشا کردیم . ساکت ساکت . نمیدونم چقدر اینجوری گذشت . ازش پرسیدم : هنوز دوستم داری ؟
بیشتر از چند ثانیه فکر کرد . بعد با تردید گفت : نمیدونم . سرشو انداخته بود پایین و نگام نمیکرد . انگار خجالت میکشید . اما نمیتونم سرزنشش کنم . چون جواب من هم به این سوال دقیقا همونیه که احسان گفت . نمیدونم . واقعا نمیدونم .

زندگی

2003-06-06T15:26:00.000+04:30

نمیدونم درسته که این همه کار کنم یا نه . درسته که همیشه عاشق کارم بودم و هستم , اما هیچوقت اینقدر خودکشی نمیکردم . هر کاری رو که زمین میمونه من فوری ورمیدارم . شبها اونقدر دیر برمیگردم که گاهی از احسان هم دیرتر میرسم خونه . دیگه نه غذایی توی خونه پخته میشه و نه لباسها به موقع شسته میشن . همیشه یه خروار لباس شسته شدهء چروک توی کمد روی هم انبار شدن که هر موقع خواستیم بپوشیم , همون موقع اتو میشن . چند ماهه مهمونی نرفتیم . مهمون هم دعوت نکردیم . تنها کسانی که هنوز هم میان خونه مون , خانوادهء من و احسانن . اونها هم همیشه شاکین که چرا ما کم پیداییم . خوب ما هم که کار داریم دیگه .
دیروز مامان داشت نصیحتم میکرد که نباید بذارم خونه ام اینقدر سوت و کور باشه , نباید این همه برای کار وقت صرف کنم , باید کاری کنم که خونه جوری باشه که شوهرم دلش واسش پر بکشه , باید بچه دار بشم و ...
دلم میخواست بهش بگم , مگه فقط من باید این کارها رو بکنم ؟ چرا نباید شوهرم یه کاری بکنه که من دلم واسه خونه پر بکشه ؟ کاش میتونستم بگم که من دارم این همه کار میکنم فقط برای اینکه شب وقتی سرمو میذارم روی بالش , از خستگی فوری خوابم ببره و مجالی نداشته باشم برای فکر کردن ....

کار , کار , کار

2003-05-15T11:04:00.000+04:30

از اون موقعی که اون شک نسبت به احسان توی دلم جوونه زد , خودم غرق کار کردم . دلم نمیخواد ببینم . دلم نمیخواد بفهمم . میخوام ساکت ساکت , فقط کار کنم .
دلم نمیخواد باور کنم .

یه شک واقعی

2003-04-22T10:29:00.000+04:30

منشی شرکت احسان اینا یه خورده با من دوسته . دیروز زنگ زد و پرسید که چرا نیومدم . من باتعجب موضوع رو پرسیدم و معلوم شد که شرکت احسان اینا به یه نفر با تخصص من نیاز داره و اونها بهش پیشنهاد کردن که منو بیاره و احسان گفته که من از کارم راضیم و نمیخوام عوضش کنم .
خیلی کم آوردم . احسان میدونست که من خیلی دوست دارم با اون کار کنم که توی کار پر ماموریت , با هم و کنار هم باشیم . ضمن اینکه مزایای شرکت اونها از محل کار من خیلی بهتر و بیشتره .
دیشب در مورد این موضوع باهاش حرف زدم . به جای جواب آسمون و ریسمونو به هم بافت و بعدش هم عصبانی شد و با داد و بیداد داستان رو فیصله داد .
فقط تونستم بفهمم که اصلا دلش نمیخواد من در ساعت کاری کنارش باشم .این اولین شک واقعیه . تا حالا هر چی دیدم و شنیدم , همه رو گذاشتم به حساب اینکه من دارم اوضاع رو با چشم بد نگاه میکنم . همش به خودم گفتم که دارم اشتباه میکنم . همش گفتم باید نیمهء پر لیوانو ببینم . ولی حالا این یعنی چی ؟ نمیدونم . ولی عمیقا دلم میخواد بفهمم .

دلتنگی

2003-03-17T12:34:00.000+03:30

احسان رفته ماموریت و من دلم براش تنگ شده . خیلی وقته که این حس عجیب رو دارم . وقتی هست تحملشو ندارم و وقتی نیست , دلم واسش یه ذره میشه . واقعا نمیدونم که هنوز دوسش دارم یا نه . اگه از الانم بپرسین , بیشتر از روز اول عاشقشم . ولی فردا...

داداشی نانازی !

2003-02-12T05:33:00.000+03:30

مسعود واسه تعطیل بین دو ترم اومده خونه . نمیدونم چه جوریه که همیشه و همیشه از بودنش لذت میبرم . همیشه همهء دوستهام براشون عجیب بوده که آدم با برادرش که 6 سال هم از آدم کوچیکتره یه همچین رابطهء دوستانه ای داشته باشه . منطقا هم درست میگن . مهرناز از من فقط یکسال و نیم بزرگتره و چون جنسیتمون هم یکیه , فکر کنم منطقیش اینه که بیشتر با مهرناز راحت و صمیمی باشم . اما نمیدونم چرا از بچگی هیچوقت اینطوری نبوده . دوستش دارم و دوستم هم داره , اما مطمئنا دوست همدیگه نیستیم . فقط خواهر همدیگه ایم ! از وقتی گلسا به دنیا اومده تا حالا که 5 سالشه , گلسا رو بیشتر از مهرناز دوست دارم . یه بار هم اینو به خود مهرناز گفتم و خیلی عصبانی شد . فکر نمیکردم مادر به بچهء خودش حسودی کنه !
مسعود یه کامیون جوک ترکی با خودش آورده ! میگه توی تبریز خود نبریزیها یه سره این جوکها رو واسه هم تعریف میکنن و هر هر میخندن !
نمیشد مهرناز بره تبریز و مسعود بمونه همینجا ؟ حرصم درمیاد وقتی فکر میکنم که اگه یه خورده بیشتر درس خونده بود , به جای تبریز , تهران قبول میشد و لازم نبود 4 سال از هم دور بمونیم . خدا رو شکر که یکسال و نیمش گذشت !

نوزاد

2003-01-06T11:19:00.000+03:30

دلم دقیقا یه نوزاد این شکلی میخواد
جنسیتش زیاد مهم نیست . ولی خوب یه جورهایی اگه دختر باشه بهتره . مهمترین چیز اینه که دلم میخواد مال خودم باشه . دیگه بغل کردن و ماچ کردن بچه های دیگران ارضام نمیکنه . دلم بچهء خودمو میخواد . فکر میکنم بعد از 5 سال زندگی مشترک در سن 29 سالگی دیگه کاملا موقعشه که دلم بخواد . گیرهای احسان هم خیلی زیاد شده و همش اصرار داره که دیگه موقعشه . مامان هم ازش حمایت میکنه . توی گوشم میخونه که مرد دوست داره از در خونه که وارد میشه بچه اش بیاد جلو و بابایی بابایی کنه و بغلش کنه . میگه اگه مرد بیاد و خونه رو سوت و کور ببینه دلسرد میشه . من هم همش بهانه میارم که فعلا کارم خیلی سنگینه , فعلا میخوام از جوونیم لذت ببرم و از اینجور چیزها .
آخه چه جوری بگم که مامان جون , من حتی یه سر سوزن هم نسبت به زندگیم احساس امنیت و تداوم نمیکنم ؟
چه جوری بگم که احسان یه ساعتی میاد خونه که حتی خود من هم خوابم , چه برسه به بچهء احتمالی !
چه جوری بگم که تمام اصرارهای احسان برای بچه دار شدن برای اینه که من رو کاملا دست و پا بسته کنه جوری که دیگه حتی امکان جیک زدن هم نداشته باشم ؟
تا کی میتونم ساکت بمونم ؟ نمیدونم ...

یقین

2002-12-01T17:24:00.000+03:30

یقین دارم که این فصل سرد می گذرد
تو ببین

چگونه همه ی آوازها
و آرزوهایم سیب سبز شده اند .

از حافظ

2002-11-29T13:28:00.000+03:30

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش
ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چکار
کار ملک است آنکه تدبیر و تامل بایدش
تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تعلل بایدش
کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود
عاشق مسکین چرا چندین تعلل بایدش

کجاست گهوارهء من

2002-10-03T03:40:00.000+03:30

دلم تنگه برای گریه کردن
کجاست مادر , کجاست گهوارهء من
همون گهواره ای که خاطرم نیست
همون امنیت حقیقی و راست
همونجایی که شاهزادهء قصه
همیشه دختر فقیرو میخواست
همون شهری که قد خود من بود
از این دنیا ولی خیلی بزرگتر
نه ترس سایه بود , نه وحشت باد
نه من گم میشدم نه یک کبوتر
دلم تنگه برای گریه کردن....

آرزو

2002-09-10T10:53:00.000+04:30

اگر آرزوها برآورده میشدند
آنوقت دیگر آرزو نبودند
و تا حد یک خواستهء به دست آمده تنزل میکردند
تمام شان و منزلت آنها در دست نیافتنی بودنشان است

معرفی خودم به خودم !

2002-08-15T10:49:00.000+04:30

اسمم مهتابه , 29 سالمه . کارشناس یکی از رشته های هنریم ولی چون رشته ام کمه و هنوز نمیدونم اینجا چقدر امنه , نمیگم ! دیگه چی باید بگم ؟ آهان یادم اومد .
ازدواج کردم . اسم شوهرم احسانه . 5 سال قبل همکلاس دانشگاه بودیم . با عشق ازدواج کردیم . فکر میکنم هنوز هم عاشق همیم . ولی خوب ... مطمئن نیستم !
بابام یکسال و نیم قبل فوت کرده . مامانم تنهاست . یه داداش دارم که تبریز دانشجوئه و یه خواهر هم دارم که متاهله و یه دخمل ناز داره .
شاغلم و کارم رو خیلی هم دوست دارم .
فعلا بسه مهتاب . یادت باشه مکنه غیر از خودت دیگران هم اینجا رو بخونن .

آغاز

2002-07-19T13:43:00.000+04:30

نمیدونم اینجا چی قراره بنویسم . فقط میدونم که یه جایی باید وجود داشته باشه که من بتونم اونجا داد بزنم .هنوز نمیدونم اینجا میشه داد زد یا نه . هنوز نمیدونم این خونه امنه برای فریاد کشیدن یا نه . اما اگه اینجا هم نباشه اونی که من میخوام , مطمئنم که دیگه میترکم .